


Vanaf maart 2026 is Tamara Dees in residentie bij Nesse. Haar werk, bestaande uit installaties, video's en sculpturen, richt zich op de maritieme wereld en de ervaring van de zee en reizen over water.
Binnen de programmalijn Learning from the Stream is Dees uitgenodigd een ontwikkelingstraject aan te gaan. Tijdens haar residentie onderzoekt zij het verdwenen gehucht Vingerling, ook bekend als De Zeven Uusjes, gelegen nabij Nesse. Het gehucht verdween eind jaren zestig bij een verbreding van het kanaal en bevindt zich nu midden in het water. De persoonlijke verbondenheid met de plek vormt een belangrijk vertrekpunt: Dees' grootvader was er woonachtig, waardoor de naam haar al van jongs af aan bekend was.
Haar onderzoek richt zich op meerdere aspecten van dit verdwenen gehucht. Zij wil de fysieke vorm ervan in kaart brengen, maar ook de sociale structuur reconstrueren: het aantal inwoners, de aanwezige voorzieningen en de regionale identiteit van de bewoners. Daarnaast onderzoekt zij of er destijds maatschappelijk verzet bestond tegen de sloop. Parallel aan dit historische onderzoek richt Dees zich op de vraag hoe een verdwenen plek artistiek vorm kan krijgen.
Tamara Dees (Terneuzen, 1971) studeerde autonome kunst aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht en St. Joost Breda. Zij nam deel aan groepstentoonstellingen in Nederland en België, waaronder het Bonnefantenmuseum, Sculpture NL in de Korenbeurs in Schiedam (2012), Façade in Middelburg (2012), Flood in CC Ten Bogaerde in Koksijde (2017) en Location in Aardenburg (2017). Solotentoonstellingen vonden plaats bij Galerie van den Berge (2014), Twelve Twelve Gallery in Den Haag (2016 en 2018), De Kabinetten van de Vleeshal (2014) en Mon Capitaine in Middelburg (2017).


