




Vanaf januari 2026 zijn kunstwerkers Alina Lupu en Liza Prins in residentie bij Nesse, in samenwerking met Rosa Stourac McCreery en Laura Dubourjal. Hun residentie richt zich op de infrastructurele problemen en mogelijkheden die de hedendaagse kunstproductie kenmerken. Via theater en zang onderzoeken zij de antagonismen die ingebed zijn in culturele infrastructuren en hoe deze systemen artistieke arbeid en het dagelijks leven conditioneren.
Het onderzoek ontvouwt zich via verschillende publieke momenten. In januari en februari organiseren Alina en Liza openbare leessessies rond infrastructuurkritiek en culturele productie. Daarna volgen Theatre of the Oppressed-workshops in Amsterdam, Utrecht en Terneuzen, die in maart uitmonden in een collectief ontwikkelde performance. Deze performance verkent vakbondsachtige vormen van stem en verbeelding voorbij kapitalistische productiewijzen.
Gedurende de residentie fungeert de studio als een ruimte voor repetitie, bevraging en experiment: hoe kan men een kink, storing of blokkade worden binnen de infrastructuren die culturele productie vormgeven?
Alina Lupu is een Roemeens-geboren, in Nederland gevestigde post-conceptuele kunstenaar. Haar praktijk onderzoekt protest, solidariteit en zorgstructuren in en tegen het kapitalisme, en maakt gebruik van beelden en performatieve acties om alternatieven voor uitbuitende systemen te verbeelden. Ze studeerde Fine Arts aan de Gerrit Rietveld Academie en Photography & Society (MA) aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Ze is bestuurslid van Platform BK.
Liza Prins is een cultureel werker gevestigd tussen Amsterdam en Newcastle upon Tyne. Hun praktijk richt zich op arbeid, weigering en collectieve performance, met bijzondere aandacht voor zang als politieke en affectieve handeling. Ze studeerden aan de Gerrit Rietveld Academie, het School of the Art Institute of Chicago en de Universiteit van Amsterdam, en zijn momenteel PhD-onderzoeker aan Northumbria University.




